yalnızlık

benim yalnızlığım;
her şeyden önce senin yokluğunla başladı sevgili...

suskunluğum, hayat kırıklığım...
ben mutluluğu sende öğrendim sevgili

ne kadar sevdiysem seni;
şimdi bil ki o kadar yalnızım...
hayat bana polyanna olma şansı tanımadı sevgili.
kavgalar,
hisseli arkadaşlıklar,
tanısan hepsini sanki birer çocuktular
girdiler hayatıma;
sanki hiç çıkmadılar.

biz bir vesile ile tabi ki mutlu olduk,
o iyot ve rutubet kokan sahil kasabasında...
tabi ki güldük,
gözlerim yaşarıncaya kadar.

yalnızlık diyorlar sevgili.
oysa bilmiyorlar ki sensizlik nedir?
bir sözlükte bir entry oldum;
seni andım bir gece vakti,
yalnızlık dediler sevgili,
korkmadım;
sensizlik nedir bilirler mi ki sevgili?

bilsen ne şahane bir bulutsun,
o tüm varlığınla;
mutluluktan ağlatan...
benim de senin gibi sevgilim olsun sevgili;
varsın bütün yalnızlığı ben çekeyim,
bütün sıkıntıyı...
yanmaz canım,
canım acımaz.
hiç sanmıyorum ki yalnızlık;
senin yokluğun kadar,
olamaz...